Yaadon ki Jannat

Kal ki galti aaj dobara dohraye, to kahe ke insaan kehlaye..
Hum tumhare aap hamare Ashiq kehte rehte hai..
Fir bhi kyu ladte rehte hai..
Lad kar so baat ik doosre ki sehte hai..
Dooriyon ko gunaahgar kabhi woh kehte hai..

Dooriyan ton yaha bhi hai..
Hum ton unse milne ki chah mein behte hai
Woh meri sanso mein base hai, aur hum unki mein rehte hai..
Hum jee na paye un bin, isliye zindagi hum unko kehte hai..

Weh mujhse hai aaparachit, hum galat fehmi kabhi yeh rakhte hai..
Farmaate hai khud se..
Aap paas ho to hum aag hai, nahi bas kole sa sulaghte hai..
Aapka hona meri zindagi mein, is baat ka fakar karte hai..
Aapke rooth jaane par, har saans mein hum marte hain..

Taare bohot Aashiq ginte hai
Hum to namaapi gehraiyo mein palapte hai..
Dil chota bohot samjhane ko, gehraiya dil ki fir bhi hum samajhte hai..
Mere jeene ki wajah ban gaye aap .. hum aapko rooh samajhte hai..
Hum aapke hai, aapke ho jee jaayenge.. pyar bas itna karte hai..

Taaki aapko na kabhi khoye hum.. hum sir hamesha jhukaate hai..
Aapke hokar hai jee rahe, Aap hi ke rehkar marna chahte hai..
Itna pyar karte hai aapko ki Marne ke baad bhi,
Sirf aapki yaadon ki Jannat mein jeena chahte hai..

Bunny Dhindsa


ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਨੀ ਬੰਦਗੀ

ਸਮਝਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ
ਜੱਦ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿਕਵੇ ਫਰਮਾਉਂਦੇ ਹੋਂ
ਸਮਝਨਾ ਚਾਹੁਨਾ ਮੈਂ
ਕਿਉਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਨੇ ਆਪ ਨਾਲ ਲੜੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਤੋਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਸਬ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਂ
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਬੰਦਗੀ ਨਹੀਂ
ਕਿਉਂ ਅਰਮਾਨਾ ਨੂੰ
ਘੁਟਨ ਦਾ ਦਰਜ਼ਾ ਦੇਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ
ਹਾਸੇ ਅਤੇ ਦਿਲਾਸੇ ਦੋ ਤਰਫ਼ੇ ਨੇ ਇਕੋ ਸਿੱਕੇ ਦੇ
ਕੀਮਤ ਦੋਹਾ ਨਾ ਹੋਯੀ ਇੱਕ ਵਰਗੀ
ਕਿਉਂ ਉਛਾਲ
ਕੱਲ ਵਿੱਚ ਪੈੜ ਪਾਂਦੇ ਹੋਂ
ਅਜ਼ਮਾਨਾ ਕੁਝ ਤਾਂ ਅਜ਼ਮਾਓ ਖੁਦ ਨੂੰ
ਕਿਉਂ ਤਕਦੀਰ ਨੂੰ ਗ਼ੁਨਾਹਗਾਰ ਠਹਿਰੰਦੇ ਹੋਂ
ਅੱਜ ਸੋਹਨਾ ਤੇ ਕੱਲ ਵੀ ਸੋਹਨਾ
ਕਿਉਂ ਸੋਹਨੇ ਤੇ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਪਰਦੇ ਪਾਂਦੇ ਹੋਂ
ਸੂਰਜ ਅੱਖਾਂ ਸਾਮਨੇ ਹੈ
ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਬਦਲਾਂ ਸਿਰ ਤਾਜ ਧਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ

ਸਵਾਲ ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਜਵਾਬ ਇੱਕੋ ਹੈ

ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ
ਬੰਦਗੀ ਨਹੀ
ਪੜ੍ਹਕੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਅੰਨਦੇਖਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੇ ਹੋਂ

ਬਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ

A Joker’s Brim

What am I scared of
Is it the circumstance or the people I surround my self with
Ones that I don’t dare off
Or is it just myself
That scares me the most
My fears my tears or the way my life steers

Life becomes a joke when we act jokers
Is like a knife, it pokes all
no matter the denying talkers
What am I scared of ?
Is it any different from those I have known
And yet rather than sharing, I choose to be alone
Sweet sweet sweet
I try lie to myself like if I was a leprechaun

I try be the only king to my life’s throne.
Ain’t easy coz its’s only earnest
Requires discipline known sternest
Discipline like marrow in bone
To become the King to life’s throne

What’s good what’s bad
I was told by my mum n Dad
I am all grown up now
To prevail my own choices
Occasionaly those do make me sad
Only how I’ll be able to teach my offspring
That.. not everything in life is a bling
Thank you Mum n Dad
For your love your care your guidance
I try my best to be your good lad

I know fear is my enemy
The only thing I envy
Rest is all this Joker’s brim
Fear is a true surviver
I wish it didn’t know how to swim
I couldn’t but maybe you can
Put fear on a ban
I discern to tell you this
This world will fall short if you ran
Your world is you
Please don’t waste it in tears
Learn this world
Learn how to spend life in cheers

Banjit S. Dhindsa

Tera Reham

Aaj teri yaad ne kuch aisa sataya..
Thoda sa hasse hum, aankh bhar kar rulaya..
Tum jab the mile, hum hum na rahe..
Na rahe the zindagi se koi shikwe nahi koi gille..

Aaj fir kuch shikwe darj kiye is dil ne,
Akelepan ke sitam lagge wapis milne..
Hosh mein rehkar bhi behosh hu, kuch aisa saroor hai tumhara..
Naam hota mera gumsum, kahi agar hota main sitara…

Kaash tham jaata sama us din jis tumhe mujhse door karwaya…
Kyu zaroori tha bichdna judne ke liye, kyu main badhte fasle na rok paya..
Kaash hota kuch aisa ki hum tum mein sama jate,
na rehta… mere Jism ka sarmaya

Aaj teri yaad ne kuch aisa sataya..

Bunny Dhindsa

I am awake

Thinking a lot about mistakes
About things I will do differently
Was it in year this or year that
Can’t recall, still my heart aches
O poor heart, affirms my brain
Your job is to pump blood, not to feel pain
Yet here you are, out of character making unseen future disdain

‘They’ say, once you cross thirty that’s the barrier
After, only the astringent circumstances change personality
When my coordination ain’t strong enough
Their terms happen to rule me mad
‘They’ become my reality
Won’t say negativity is bad
Is needed to understand life, for positivity to suffice
For it is the night, that enables meto appreciate Sun on the rise

Want to change lives, start with self and the rest will follow
Amazing things are possible only if you have a thick tallow
Thoughts can become cancer if uncontroled
Can make your life feel hollow
But this cancer it’s a part of you
Intrinsically in a way that we can’t seperate
Some people accuse it is in the genes,
An old curse that they can’t break
No chemo no nothing can fix this take
Haha, it seems like a fish is drowning in her own lake

When I feel confused I ask myself what am I supposed to do
Whichever is the hardest comes the answer.
How to decimate my fears, I know now.. I ain’t no chancer..
We feed chickens to kill’em
They are the catastrophic consumer n we blithely bill’em
Desires.. Admires… my mirror is full of Liars…
My dear Senoras and Sires
they are harsher than razor sharp barb wires

If you get my rythm then heal me
Else I ain’t no chapter
But another ink filled page at your disposal
Easier to peel me

In the end
Mistakes… there ain’t none
Only lessons learned
Try understand’em,
that is how happiness is earned
To take notes and to be passed on…

Banjit S. Dhindsa

ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਬੇਪਰਵਾਹੀਆਂ ਕੁਝ ਤੇ ਸਮਝ ਹੁਣ ਆਇਆ

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਾਨਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ,
ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਉਸੇ ਦੀ ਕੋਈ ਰਮਝ ਹੈ.
ਮੈਂ ਤਾ ਨਾਸਮਝ ਹਾਂ, ਜੇ ਹੈ ਸੱਬ ਦੀ ਤਾ ਬਸ ਓਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਹੈ.
ਰੱਬ ਦੀ ਲਿਖੀ ਮੰਨ ਮੈਂ ਤੁਰ ਪੇਯਾ ਤੋਹਾਡੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ
ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਇਹੋ ਰਾਹ, ਵੱਸਦੇ ਸੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਿਆ ਚਾਵਾਂ ਦੇ.
ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਰੱਬ ਦਾ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉੱਠ ਤੜਕੇ ..
ਸੰਭਾਲ ਲੇਯਾ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਤਲਾਸ਼ ਤੇਰੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਸਾਂ ਦਰ ਦਰ ਭਟਕੇ.

ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਤਰਦੇ ਹਾਂ,
ਗੱਲਾਂ ਤੋਹਾਡੀਆ, ਬੂੰਦ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ..
ਆਕੇ ਪੁਛੋ ਕਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ,
ਕਿੰਨਾ ਤੋਹਾਡੇ ਤੇ ਮਰਦੇ ਹਾਂ
ਹਰ ਤਿਨਕੇ ਵਿੱਚ ਹਾਮੀ ਤੋਹਾਡੀ ਰਹਿੰਦੇ ਭਰਦੇ ਹਾਂ..
ਕੌਣ ਸਮਝਾਵੇ ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਚ ਡੁਬਿਆ ਨੂੰ,
ਆਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਤਾਂ ਤਿਨਕੇ ਵੀ ਸਹਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
ਪਿਆਰ ਪੈਗਿਆ ਤੋਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਐਸਾ..
ਕੇ ਹੁੰਨ ਸਮਝ ਨਾ ਪਾਵਾ ਮੈਂ, ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਡੁਬਨਾ ਕੀ ਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ..

ਤੋਹਾਡੇ ਆਂਦੇ ਜਾਉਂਦੇ ਖ਼ਯਾਲ, ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਨੇ,
ਕਿਉਂ ਹੁੰਨ ਲੱਗਦਾ, ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲਦੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਨੇ..
ਮਿਲਨਾ ਆਪਾਂ ਹੈ ਬੋਹੋਤ ਜਲਦੀ,
ਡੇਰੇ ਪਾਏ ਨੇ ਜੋ, ਬਨੇਰੇ ਮੇਰੇ ਤੋਹਾਡੇ ਪਿੰਡੋ ਉਡੇ ਕਾਂ ਨੇ..

ਤਾਰੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੁੰਨ ਆਪਨੇ ਜੇ ਲੱਗਦੇ
ਟੁੱਟਦੇ ਨੇ ਜੋ ਉਹ ਸੱਬ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੇ ਫੱਬਦੇ..
ਕੋਈ ਆਖ਼ ਗਿਆ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗ ਦੁਵਾਵਾਂ ਓਹਨਾ ਤੋਂ ਸਕਦੇ ਹੋ..
ਟੁੱਟਦੇ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ਼ਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਰੱਬ ਦੇ.
ਸੱਜਨਾ ਦੇ ਲਾਰੇ ਵੀ ਪਯਾਰੇ ਜੇ ਲੱਗਦੇ
ਨਾਮ ਬਨਜੀਤ ਧਰਿਆ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ,
ਮਗਰ ਸੱਜਨ ਮੋਹਰੇ ਅਸੀਂ ਹਾਰੇ ਜੇ ਲੱਗਦੇ..
ਪਿਟਆਰੇ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਨੇ ਭਾਰੇ ਜੇ ਲੱਗਦੇ..
ਦੂਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰੇ ਜੱਦ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਏ,
ਸੱਚੀ ਓਹੋ, ਬੜੇ ਮਾੜੇ ਜੇ ਲੱਗਦੇ..

ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੇ ਤੇ ਰਾਤੀ ਚੰਨ ਤਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਤੋਹਾਡੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,
ਨਜ਼ਰ ਕਿੱਤੇ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਥੋੜਾ ਜੇਹਾ ਡਰਦੇ ਹਾਂ..
ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਲ ਸਮਝਾਵਣ ਲਯੀ ਕਿੰਜ ਦੱਸਾਂ ਕਿੰਨਾ ਤਰਸਦੇ ਹਾਂ,
ਦੱਸਨਾ ਜ਼ਰੂਰ, ਖ੍ਯਾਲਾਂ ਤੋਹਾਡੇਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ.. ਕੀ ਅਸੀਂ ਵਸਦੇ ਹਾਂ ?

ਸੁਨੇਹੇ ਤੋਹਾਡੇ ਤੀਕ ਪਹੁੰਚਾਵਨ ਦਾ ਜ਼ਿੱਮਾ ਲੇਯਾ ਹਵਾਵਾਂ ਨੇ..
ਦਿਨ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਲੰਘਦੇ ਤੋਹਾਡੇ ਖ੍ਯਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਤੋਹਾਨੂ ਬੱਸ ਮਿਲਨਾ ਚਾਹਵਾਂ ਮੈਂ..
ਤੋਹਾਡੇ ਬੋਲ ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਨੂੰ ਸਾਜ਼ ਨੇ..
ਅੱਖੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋ ਤੋਹਾਨੂ ਹੈ ਤਕਨਾ,
ਹੋਨੀਆਂ ਓਹ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਨੇ..
ਹੋਨੀਆਂ ਓਹ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਾਸ ਨੇ..

ਕੱਲਾ ਰਹਿ ਕੇ ਜੋ ਰਹਿੰਦਾ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਹੁੰਨ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਬਨਾ ਬੈਠੇ..
ਤੇਰੇ ਲੇਖੇ ਮੈਂ ਜਿੰਦ ਕਰਤੀ, ਭੁੱਲ ਗਯਾ ਦੁਨੀਆਂ ਸਾਰੀ ਨੂੰ.
ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ ਸੀ, ਹੁੰਨ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਰੱਬ ਬਨਾ ਬੈਠੇ.

ਬਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ

ਬਸੇਰਾ ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ 

ਤੂੰ ਓਹ ਸੱਬ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੀ ਦੇ ਵਿਚ ਚਾਹੁਣੀ ਹਾਂ,
ਫੇਰ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ ਮੈਨੂੰ, ਕਯੁ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਜਾਨੀ ਹਾਂ.
ਤੇਰੀਆਂ ਮਿਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਬੜਾ ਲੁਭਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ..
ਤੇਰੀਆਂ ਸੱਬ ਚੁਸਤ ਚਲਾਕੀਆਂ ਵੀ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ.

ਤੇਰਾ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਨਾ ਸੁਪਨੇ ਵਾਂਗਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ,
ਮੇਰਾ ਦਿੱਲ ਭਰ ਆਉਂਦਾ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਭੋਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਹੋਨਾ, ਡਰ ਥੋੜਾ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹੋਨਾ ਚਾਹੁਣੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ ਪੂਰਾ ਤੇਰੇ ਤੇ, ਤੂੰ ਵਾਦੇ ਸੱਬ ਨਿਭਾਵੇਂਗਾ,
ਉਡੀਕਾਂ ਮੈਂ ਓਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਤ ਲੈ ਕੇ ਤੂੰ ਆਵੇਂਗਾ
ਸ਼ਗਨਾਂ ਭਰਿਆ ਫੇਰਾ, ਵੇਹੜੇ ਬਾਬਲ ਮੇਰੇ ਦੇ ਪਾਵੇਂਗਾ..
ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਡੋਲੀ ਮੇਰੀ ਲੈ ਜਾਵੇਂਗਾ..

ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸਾਡਾ ਇਕ ਬਸੇਰਾ,
ਜਿਥੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਚਹਿਕਣਗੀਆਂ,
ਪਯਾਰ ਸਾਡੇ ਦੀਆ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋਆ ਚਾਰ ਸ਼ਫੇਰੇ ਮਹਿਕਣਗੀਆਂ.
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਬਸੇਰਾ, ਜੋ ਬਸਾਨਾ ਮੈਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਖ਼ਫ਼ਾ ਕਦੇ ਹੋਈ ਨਾ, ਸਦਾ ਰਹੀ ਤੂੰ ਕੋਲ ਮੇਰੇ.

ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਬਣਕੇ ਰਹਾਂਗੀ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਾ ਨੂੰ ਸਾਹ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗੀ..
ਜਦੋਂ ਨਾਂ ਜੁੜ ਜਾਣਾ ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ..
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਇੱਕ ਬਸੇਰਾ,
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਊਗਾ ਵੇਹੜਾ..
ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਮੈਂ ਰੱਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਿਤਾਵਾਂਗੇ.

ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭਰਿਆ ਬਸੇਰਾ
ਓਹ ਹੋਨਾ ਤੇਰਾ ਤੇ ਮੇਰਾ..
ਹੋਨਾ ਓਹ ਮੇਰਾ ਤੇ ਤੇਰਾ…

ਬਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਢੀਂਡਸਾ